voodoo child

Kerdem bu tanımışınızdır zaten. Üşümüştü çok sarıp sarmaladık biz de. 45 lik teyzelere taş çıkartacak kadar teyze oldu, görümce oldu adam...

Bir Yudum İnsan

''Zor zamanlardı tabi hayat pahalı, tüm zorluklara rağmen okumaya çalışıyosun, yaşama derdi de bi yandan...'' Küçük peaceseller böyle özetliyordu lise günlerini. İzmir Fen'in gözbebeği, ailesinin medar-ı iftiharıydı O. Hem derslerine çok çalışıyor hem de inşaata girip harçlığını çıkarıyordu. Ahh bir de çalışma saatlerinde başına bela olan oğlancılar olmasaydı... ''Gururum kırılıyordu, sinirleniyordum ama yine de efendiliğimi korumaya çalışıyordum.'' diyor peaceseller bu konuda, daha da fazla uzatmıyoruz bizler de, anlıyoruz gururunun incindiğini. O zamanlar bir de canyoldaşı edinmiş kendisine, elinden düşürmediği küreği.

''Kardeşim gibiydi küreğim benim için. Onla sevinip onla üzülürdüm. Ne zaman bir derdim olsa hiç sıkılmadan usanmadan dinlerdi beni sonuna kadar.'' Bir de fotoğrafı var küreğiyle. Bu fotoğraftaki duruşu herşeyi anlatıyor aslında bizlere.(Ben açıklamak istemiyorum neyi anlattığını siz anlayın biraz da)
Evet efendim sıkılmadan okudunuz ve hala ''ee nolmuş yani herkesin böyle bi hikayesi vardır zaten'' diyor olabilirsiniz. Ben de ''nereye vardır tarraam adam çalışıp azmetmiş işte hangi biriniz bu zorluklara katlandınız ömrünüzde'' demiycem zaten. Araştırmacı gazeteceliğim bu kadar kardeşim napalım. Ben de bir Teslayla, bir Kafkayla oturup konuşmak isterdim ama buna gücümüz yetiyo işte. Bu da peaceseller ın hikayesidir abicim ilerde büyük adam olunca şu an bana ''ehir ehir'' diye gülenlerin suratına çarpıcam bu röportajı görürsünüz lan.

-bir avuç zenci gibi davranıyorsunuz- 5

-bir avuç zenci gibi davranıyorsunuz- 4

-bir avuç zenci gibi davranıyorsunuz- 3

-bir avuç zenci gibi davranıyorsunuz- 2

-bir avuç zenci gibi davranıyorsunuz-

WarHammer

İşte zamanında namusumuz gibi koruduğumuz, uğruna bi sürahi kan döktüğümüz Warhammer! Böyle savaşçı bir topluluktuk işte. Hergün başka bir sınıfla ittifak kurduk. Tek bir sağlam dolap bırakmadık. Önümüze çıkan düşmanı ezdik geçtik. Adeta bir grup ölüm makinesi gibi parçaladık hepsini. Yeri geldi canlı bomba olduk. Omuz omuza phalanx, sırt sırta testudo yaptık. C milliyetçiliğim canlandı birden.

Ne Desem Bilemiyorum

Blogumuzun yakaladığı bir-iki haftalık patlamayı, okulun hatta dershanenin başlamasıyla yeniden kazanacağını ummakla kalmayıp taahhüt ediyorum. Beni sorarsanız efendim, daha yenice Benny Bennassi'ye, Armand Van Helden'e özenip mixman indirdim, varavaranglı olmasa da ciu ciu lu günler beni bekliyor.

koca bir aq

beyler noluyo ya...yaratıcılıkta sınır tanımayan yazar kadromuz niçin çalışmıyor.blogumuza endonezyalı elen bile girmez oldu.neden girmiyosun diye sordum, saldınız olm siz dedi.baştaki heyecan yok dedi. ikinci kez kapatalacak mı soruları akıllarda.

not:blog ziyaretci sayısı arttırmaya yönelik calısmalar sürüyor.